وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
און (געדענק), ווען דו (מוחמד) האסט געזאגט צו דעם מענטש וועמען אללא האט געגעבן חן און דו (אויך) האסט אים געגעבן חן, "היט דיין ווייב און מורא האב פאר אללא," בשעת דו האסט באהאלטן אין דיין הארץ וואס אללא וועט אנטפלעקן, און דו האסט מורא געהאט פאר מענטשן, כאטש אללא האט מער רעכט צו זיין מורא געהאט דורך דיר. אזוי ווען זייד האט געענדיגט זיינע באדערפענישן פאר זיין ווייב (גע'גט'עט פון איר), האבן מיר דיר חתונה געהאט מיט איר (זאינעב) כדי עס זאל נישט זיין קיין פראבלעם פאר די גלויביגע צו (חתונה האבן) די ווייבער פון זייערע אדאפטירטע קינדער, אויב די אדאפטירטע קינדער האבן געענדיגט זייערע באדערפענישן פאר זייערע ווייבער. און גאט'ס באשלוס וועט זיכער מקוים ווערן.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
עס איז נישט געווען קיין שום פראגע צום נביא וועגן וואס אללא האט פאר אים באשטימט. (אללא האט דאס באשטימט) אלס אללא'ס סונה פאר פריערדיגע נביאים. און גאט'ס פסק איז א פסק וואס וועט זיכער אריינקומען אין קראפט,