وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Ku (tɔ̈ɔ̈u), ɣɔn cï yïn (Muhammad) lueel tënë raan cï Nhialic gäm nhiɛ̈ɛ̈r ku yïn (aya) cï Nhialic gäm nhiɛ̈ɛ̈r, "Muŋ tiŋdu ku riɔ̈ɔ̈c Nhialic," ke yïn ŋoot ke yï thiaan në yï piɔ̈u kë bï Nhialic nyuɔɔth, ku yïn acï riɔ̈ɔ̈c në kɔc, cɔk alɔn nɔŋ Nhialic yic juëc bï yïn riɔ̈ɔ̈c. Ku na cï Zaid thök kä wïc kek tënë tiŋde (acï puɔ̈k), ke ɣok aacï yïn thiaak tënë yeen (Zainab) ago ciɛ̈n kë bï kɔc cï gam gël bïk (thiak) diäär ke mïthken cïk yök, të cï mïthken cïk yök thök kä wïckë keek tënë diäärken. Ku kë cï Nhialic guir abï rot looi ë yic.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
Acïn kë cï yök tënë Raan cï lɔc ku dɔc në kë cï Allah tääu në ye guɔ̈p. (Allah acï kën tääu piny) cït mɛn de sunnat de Allah tënë nebi thɛɛr. Ku löŋ Nhialic ee löŋ bï bɛ̈n luui ë yic, .