وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Һәм (хәтерегеҙҙә тотоғоҙ), һеҙ (Мөхәммәт) Аллаһтың ниғмәттәрен биргән һәм һеҙ (шулай уҡ) уға ниғмәт биргән кешегә: «Ҡатыныңды һаҡла һәм Аллаһтан ҡурҡ», - тигәс, Аллаһтың асып һаласағын күңелеңдә йәшереп, кешеләрҙән ҡурҡҡанһың, хатта Аллаһтың һинән ҡурҡырға хоҡуғы күберәк булһа ла. Шулай итеп, Зәйет ҡатынына ихтыяждарын бөткәс (уны айырғас), мөьминдәрҙең үҙҙәренең тәрбиәгә алған балаларының ҡатындарына (никахҡа) ҡаршылыҡ булмаһын өсөн, әгәр ҙә тәрбиәгә алған балалар ҡатындарына ихтыяждарын бөтөргән булһа, Беҙ һине уға (Зәйнәпкә) кейәүгә бирҙек. Һәм Аллаһы Тәғәләнең ҡарары мотлаҡ үтәлер.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
Аллаһ Тәғәләнең уға нимә тәғәйенләгәненә ҡарата Пәйғәмбәргә бер ниндәй ҙә ҡаршылыҡ булманы. (Аллаһ быны тәҡдир иткән) Аллаһы Тәғәләнең элекке пәйғәмбәрҙәргә сөннәте булараҡ. Ә Аллаһтың фарманы — мотлаҡ ғәмәлгә инәсәк фарман,