وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Yɛ (an wla kpɛn su), kɛ amun (Muhammad) seli sran nga Allah yoli i ye’n, mɔ amun (ekun) yoli i ye’n kɛ: “Nian ɔ yi’n su naan sro Allah,” mɔ amun su fiali like nga Allah wá yí i nglo’n amun awlɛn’n nun’n, mɔ amun sro sran mun’n, kannzɛ bɔbɔ Allah le atin sro amun kpa’n. Ɔ maan kɛ Zaid wieli i yi’n i sa nun ninnge’m be yo’n (ɔ nin i be jali’n), E fali amun e jali i (Zainab) naan Ɲanmiɛn sufuɛ’m b’a ɲanman ndɛ fi b’a (jaman) be mma nga be fali be kɛ be mma sa’n be yi mun, sɛ ba nga be fali be kɛ be mma sa’n, be wieli be yi’m be sa nun ninnge’m be yo’n. Yɛ Ɲanmiɛn i mmla’n ɔ́ kpɛ́n su sakpa.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
Like nga Allah sieli i kɛ ɔ yo’n, i su ndɛ fi w’a tɔman Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n i su mlɔnmlɔn. (Allah w’a kpɛ ndɛ sɔ’n i ba) kɛ Allah i sunnah’n sa’n, ɔ fa mannin Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ nga be dun mmua’n. Yɛ mmla nga Ɲanmiɛn kpɛli’n, ɔ ti mmla m’ɔ́ kpɛ́n su sakpa ɔ, .