اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Hooid, kito kiba rah khubor lamler ki dei na ka kynhun jong phi (ruh). Wat tharai ba ka khubor ka long kaba sniew ia phi, ha ka jingshisha ka long kaba bha ia phi. Uwei pa uwei na ki un ioh ia ka jingsiew na ka bynta ki pop ba u la leh. Bad uno uno na ki uba shim ia ka bhah kaba khraw tam (na ki pop kiba u leh), un ioh ia ka jingpynshitom kaba khraw (ruh).
اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا
an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).
U Nongiathuhlypa u long uba kham kongsan ia ki bangeit ban ia ki hi bad ki tnga jong u ki long ki kmie jong ki. Ki briew kiba iadei kur da ka snam ki kham ioh hok (ki nongioh pateng) ha ka Kitab U Allah ban ia ki bangeit bad ki Muhajirin, lymda phi kwah ban leh bha ia ki para (riewngeit niam) jong phi. Thus it is written in the Book (of Allah).