اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا
an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).
Raan cï lɔc ku dɔc acï kɔc cï gam yök ke dït apɛi tënë keek ku diäärke aake ye manhden. Kɔc cï röt thiääk ke röt në riɛm aanɔŋ yith juëc (kɔc ë yök) në athör de Nhialic yic awär kɔc cï gam ku Muhajirin, ee na wïc ba käpath looi tënë mïthku (kɔc ë gam). Ku këya, acï gɔ̈t athör (de Allah) yic.
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
Ku na wïckë Nhialic ku Raan cï lɔc ku dɔc ku piny ë thök, ke yic, Nhialic acï ariöp dït guiir tënë kɔc cï käpath looi kamkun.
يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔
yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
O diäär ke Raan cï lɔc ku dɔc! Ku raan tök kamkun bï kërac looi ë yic, ka bï tɛ̈m awuɔ̈cde dhuɔ̈kciëën. Ku yen ee kë puɔth tënë Allah.
۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا
wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).
Ku raan tök kamkun (diäär ke Raan cï lɔc ku dɔc) bï rëër ke theek Nhialic ku Raan cï lɔc ku dɔc ku loi käpath, ke ɣok abï ye gäm wëu juëc apɛi ku ɣok abï ye gäm mïïth path.
يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ
yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).
O diäär ke Raan cï lɔc ku dɔc! Yïn acïï cït diäär kɔ̈k, tɛ̈ ye wek Nhialic theek. Ku duɔ̈në rot dhuɔ̈k piny (bï röldu cɔk ril) në jam yic ago nhiëër de kɔc nɔŋ tuany ë piɔ̈ɔ̈th ya jat nhial, ku luel wël path.
وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ
wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).
Ku wek aa dhil rëër ɣöötkun yiic ku duɔ̈kkë röt ye dhëëŋ ku (luɔɔi) cït kɔc kuc käŋ thɛɛr, ku loikë röök, cuatkë zakat ku theekkë Nhialic ku raan cï Nhialic lɔc ku dɔc. Ee yic, Allah acï wïc bï adumuɔ̈ɔ̈m nyaai tënë yïïn, yïn Ahlul Bait, ku bï yïn lɔɔk cït tɛ̈ lëu yen rot thïn.
وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ
ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).
Ku tak kë ye kueen ɣöndu yic tënë wël ke Allah ku ŋïc (sunnah de Nebidu). Ee yic, Allah ee raan ëbɛ̈n, ee raan ŋic käŋ ëbɛ̈n.
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
Acïï lëu bï yïn (O Muhammad) diäär (kɔ̈k) thiaak ë tɛ̈ɛ̈n, ku acïï lëu bï yïn keek waar në diäär (kɔ̈k), cɔk alɔn cï piathden yïïn dɔm, ee kɔc (alɔŋ) tɔ̈u ke yïn. Ku Allah ee këriɛ̈ɛ̈c ëbën mac.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).
Wek kɔc cï gam! Duk lɔ ɣööt ke Raan cï lɔc ku dɔc yiic të cïn yï puɔ̈l ba cam ke yï këc tïït në cäm bï thök, ku na cï yïn cɔɔl ke yï lɔ thïn ku na cï cäm thöl, ke yï jäl ke yïn këc jam thöl. Ee yic, kën yenë ka ye Raan cï lɔc ku dɔc riɔ̈ɔ̈c apɛi ago yen (Raan cï lɔc ku dɔc) gup riääk në yïn (bï yïn tuɔɔc aɣeer), ku Allah acïï gup riääk (bï yïn lueel) kë ye yic. Na thiëc këdäŋ (kä wïc) tënë keek (diäär ke Raan cï lɔc ku dɔc), ke yïn thiëc në dhöl ë gël. Yen (dhöl) ee lajik apɛi tënë piɔ̈ɔ̈thkun ku piɔ̈ɔ̈thken. Ku yïn acïï lëu ba (piɔ̈n de) Raan cï lɔc ku dɔc rac ku yïn acïï lëu ba (ku) diäärke thiaak akölriëëc ëbën wën cï (thou de Raan cï lɔc ku dɔc) thiaak. Ee yic, kën ee kë dït apɛi (awäny) në Nhialic nyin.