وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ɛn di pipul dɛn (Ansar) we bin dɔn tek di siti we nem Madina ɛn we bin dɔn biliv bifo (di kam) dɛn (Muhajirin), dɛn bin lɛk di wan dɛn we bin muf go na dɛn ples. Ɛn dɛn nɔ bin put tin dɛn we dɛn want na dɛn at fɔ wetin dɛn gi dɛn (Muhajirin); ɛn dɛn de put (Muhajirin) fɔs, pas dɛnsɛf, pan ɔl we dɛnsɛf nid ɛp. Ɛn ɛnibɔdi we kip insɛf frɔm stinginess, den na di laki pipul dɛn.