وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Yɛ sran (Ansar) nga be fali Mɛdina klɔ’n, mɔ be lafili su ka naan be (Muhajirin) b’a ba’n, be kloli be nga be tu be bo be tranwlɛ’n nun lɔ’n. Yɛ b’a faman like nga be fa mannin be’n i konvi w’a wlaman be awlɛn’n nun (Muhajirin); yɛ be fa (Muhajirin) be sie be ɲrun, kannzɛ bɔbɔ be sa mian like wie wun’n. Yɛ sran kwlaa ng’ɔ nian i wun su naan w’a yoman ɲin kekle’n, nn be yɛ be ti sran mɔ be le suɛn’n niɔn.