يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).
O una we biliv! Nɔ go insay di Prɔfɛt in os pas dɛn alaw yu fɔ it we yu nɔ wet fɔ mek dɛn kuk di it, bɔt if dɛn kɔl yu den go insay ɛn we yu dɔn it, kɔmɔt de we yu nɔ mek di tɔk lɔng. Fɔ tru, dis na wetin de ambɔg di Prɔfɛt so dat i (di Prɔfɛt) de shem fɔ yu (fɔ sɛn yu kɔmɔt), ɛn Allah nɔ de shem (fɔ ɛksplen) wetin na tru. If yu aks fɔ sɔntin (necessities) frɔm dɛn (di Prɔfɛt in wɛf dɛm), den aks frɔm biɛn wan vel. Dat (way) klin pas ɔl fɔ una at ɛn dɛn at. Ɛn yu nɔ fɔ du bad to (di at fɔ) di Mɛsenja fɔ Allah ɛn yu nɔ fɔ (sɛf) mared in wɛf dɛn sote go afta (di Prɔfɛt in day). Fɔ tru, dis na rili big (sin) na Allah in yay.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
O Prɔfɛt! Una tɛl una wɛf, una gyal pikin ɛn di uman dɛn we biliv se: “Lɛ dɛn kɔba dɛn ed skaf ɔlsay na dɛn bɔdi.” Dis na fɔ mek i izi fɔ no dɛn, so dat dɛn nɔ go ambɔg dɛn. Ɛn Allah na pɔsin we de fɔgiv, we gɛt sɔri-at pas ɔlman.