يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا
yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).
Эй, пәйғәмбәр! Ҡатыныңа әйт: «Әгәр ҙә һиңә был донъяла йәшәү һәм уның аҫылташтары кәрәк икән, бында кил, мин һиңә мутғә бирермен һәм һине яҡшы юл менән айырырмын».
وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا
wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).
Әгәр ҙә һеҙ Аллаһты, Уның рәсүлен, теге донъяны теләһәгеҙ, тимәк, Алла һеҙҙең арағыҙҙа изгелек ҡылғандарға ҙур әжер әҙерләгән.