يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
Эй, пророк! Чӑнах та, эпир сирӗншӗн хӑвӑрӑн арӑмӑрсене, сирӗн пурлӑхӑрсене, ҫав шутра вӑрҫӑра мӗн тупнине те, Аллах сире панӑ, сирӗн аҫӑр енчи тӑванӑрсен хӗрӗсене, сирӗн аҫӑр енчи тӑванӑрсен хӗрӗсене, сирӗн амӑшӗн енчи пиччӗшӗсен хӗрӗсене, хӑвӑрпа пӗрле куҫса кайнӑ амӑшӗн аппӑшӗн хӗрӗсене саккунлӑ турӑмӑр. хӑйсене пророка панӑ, енчен те вӑл вӗсене качча илесшӗн пулсан, ҫакна пур ӗненекенсемшӗн те мар, сирӗншӗн кӑна тивӗҫлӗ пулнӑ. Эпир вӗсене арӑмӗсемпе чурисем пирки мӗн тума хушнине пӗлетпӗр, вӗсем сирӗншӗн йывӑрлӑх ан пулччӑр тесе. Аллах вара — каҫаракан, ырӑ кӑмӑллӑ.