يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
אָ נביא! מיר האָבן טאַקע ערלויבט פֿאַר דיר דיינע ווייבער, פֿאַר וועמען דו האָסט געגעבן נדן, און דיינע קנעכט, וואָס דו באַזיצט, אַרייַנגערעכנט וואָס דו האָסט געוואונען אין מלחמה, וואָס אַלאַה האָט דיר געגעבן, און די טעכטער פֿון דיינע ברידער פֿון פֿאָטער, די טעכטער פֿון דיינע שוועסטער פֿון פֿאָטער, די טעכטער פֿון דיינע ברידער פֿון מוטער, און די טעכטער פֿון דיינע שוועסטער פֿון מוטער, וואָס זענען מיט דיר אימיגרירט, און די גלויביגע פֿרויען, וואָס געבן זיך איבער צום נביא, אויב ער וויל מיט זיי חתונה האָבן, ווי אַ פּריווילעגיע אויסשליסלעך פֿאַר דיר, נישט פֿאַר אַלע גלויביגע. מיר ווייסן וואָס מיר האָבן זיי פֿאַרפֿליכטעט וועגן זייערע ווייבער און די קנעכט, וואָס זיי באַזיצן, כּדי זיי זאָלן נישט זיין אַ לאַסט פֿאַר דיר. און אַלאַה איז אָפֿט-פֿאַרגעבנדיק, מערסט רחמנותדיק.