يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
O Propeta! Pudno nga inaramidmi a nainkalintegan para kadakayo dagiti assawayo a nangtedkayo kadagiti dote, ken dagiti adipenyo a kukuanyo, agraman ti nagun-odyo iti gubat, nga inted kadakayo ni Allah, ken dagiti annak a babbai dagiti kakabsatyo a lallaki iti ama, dagiti annak a babbai dagiti kakabsatyo a babbai iti ama, dagiti annak a babbai dagiti kakabsatyo a lallaki iti ina, ken dagiti annak a babbai dagiti kakabsatyo a babbai iti ina a kaduayo nga immakar, ken dagiti manamati a babbai a mangited iti bagbagida ti Propeta no kayatna ti makiasawa kadakuada, kas pribilehio nga eksklusibo para kenka, saan a para kadagiti amin a namati. Ammomi no ania ti inaramidmi nga obligado kadakuada maipapan kadagiti assawada ken dagiti adipen a tagikuaenda, amangan no agbalinda a dadagsen kadakayo. Ket ni Allah ket Masansan a Manangpakawan, Kaasi.