يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
އޭ ނަބިއްޔާ! ހަމަކަށަވަރުން ތިޔަބައިމީހުންގެ އަނބިންނާއި، ތިޔަބައިމީހުންގެ މުދަލުގެ އަޅުންނާއި، ތިޔަބައިމީހުންނަށް الله ދެއްވި ހަނގުރާމައިގައި ލިބުނު ފައިސާއާއި، ތިޔަބައިމީހުންގެ ބައްޕަގެ އަޚުންގެ އަންހެން ދަރިންނާއި، ތިޔަބައިމީހުންގެ މަންމަގެ އަޚުންގެ އަންހެން ދަރިންނާއި، ތިޔަބައިމީހުންނާއެކު ހިޖުރަކުރި ތިޔަބައިމީހުންގެ މައިންބަފައިންގެ އަންހެން ދަރިންނާއި، ތިޔަބައިމީހުންގެ އަމިއްލަ ނަފްސު ދޫކުރާ މުއުމިނުންނަށް އަޅުގަނޑުމެން ޙަލާލުކޮށްފިން ރަސޫލާ އެމީހުންނާ ކައިވެނި ކުރަން ބޭނުންނަމަ، ހަމައެކަނި ތިބާއަށް އިމްތިޔާޒެއްގެ ގޮތުގައި، ހުރިހާ މުއުމިނުންނަށް ނޫނެވެ. އެއުރެންގެ އަނބިކަނބަލުންނާއި، އެއުރެންގެ އަނބިކަނބަލުންގެ މައްޗަށް، އެއުރެންގެ މައްޗަށް ފަރުޟު ކުރެއްވި ކަންތައްތައް، އެއީ ތިޔަބައިމީހުންނަށް ބުރައަކަށް ނުވެވޭތޯ، އަޅުގަނޑުމެންނަށް އެނގެއެވެ. އަދި الله ތަޢާލާއަކީ ގިނަގިނައިން މާފުކުރައްވާ، ރަޙްމަތްތެރި ރަސްކަލާނގެއެވެ.