يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
O raan käk Nhialic tïŋ! Ee yic, ɣok aacï yïn cɔk tɔ̈u ë löŋ yic tënë diäärku cï yïn ke gäm wëu ku kɔc lui tɔ̈u ke yïn, agut cï kä ca yök në tɔŋ cï Allah gäm yïn, ku (cït mɛn de) nyïïr ke mïth ke wun, nyïïr ke nyïïr ke wun, nyïïr ke nyïïr ke manhdu ku nyïïr ke manhdu cï bɛ̈n jäl kek yïn, diäär cï gam cï röt gaam tënë Raan cï lɔc ku dɔc të wïc Raan cï lɔc ku dɔc bï ye thiaak, ke ye kë thiekic tënë yïïn, acie tënë kɔc cï gam kedhiɛ. Ɣok aŋic kë cukku tääu ë lööŋ yiic tënë keek në këde diäärken ku aluɛkken cïk yök, rin bïk cïï ya kë ril tënë we. Ku Allah ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c piny, ee raan ye kɔc piɔ̈ɔ̈th käc.