يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
झुजाच्या लूटाची (वांटणी) तुमकां (मुहम्मदाक) विचारतात. म्हणचें, "झुजांतली लूट अल्ला आनी दूताची (अल्ला आनी ताच्या दूताच्या तरतुदी प्रमाण), देखून अल्लाक भियेयात आनी शेजाऱ्यां मदले संबंद सुदारात, आनी तुमी भावार्थी आसल्यार अल्ल आनी ताच्या दूताचें आज्ञापालन करात."
۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
आनी जाणून घेयात, खरेंच, जें कितें तुमकां झुजाची लूट म्हणून मेळटा, मागीर पांचवो वांटो अल्लाक, दूत, दूताच्या नातेदारांक, अनाथांक, गरीबांक आनी इब्न सबिलाक, (म्हळ्यार) जर तुमी अल्लाचेर आनी आमी आमच्या सेवकाक (मुहम्मद) फुरकान दिसा, म्हळ्यार दोनूय सैन्य मेळिल्ल्या दिसा, ताचेर विस्वास दवरतात जाल्यार. अल्ला सगळ्या गजालींचेर सर्वशक्तिमान आसा.
فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
देखून तुमकां मेळिल्ली झुजांतली कांय लुटी, कायदेशीर आनी बरें अन्न म्हणून खा आनी अल्लाक भिये. खरेंच अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.