يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
Cuireann siad ceist ort (Muhammad) faoi (dáileadh) chreach an chogaidh. Abair, "Is le Allah agus leis an Teachtaire (de réir fhorálacha Allah agus a Theachtaire) chreach an chogaidh, mar sin bíodh eagla ort roimh Allah agus feabhsaigh an caidreamh idir do chomharsana, agus géill do Allah agus dá Theachtaire má tá tú ina gcreidmhigh."
۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Agus bíodh a fhios agat, go fírinneach, cibé rud a gheobhaidh tú mar chreach cogaidh, ansin is le Allah, an Teachtaire, gaolta an Teachtaire, dílleachtaí, na boicht agus Ibn Sabil atá an cúigiú cuid, (mar sin) má chreideann tú in Allah agus san méid a nochtaíomar dár seirbhíseach (Muhammad) ar lá Furqan, eadhon an lá a bhuail an dá arm le chéile. Tá Allah Uilechumhachtach os cionn gach ní.
فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Mar sin ith cuid de chreach an chogaidh a fuair tú, mar bhia atá dleathach agus maith, agus bíodh eagla ort roimh Allah. Go deimhin, tá Allah maithiúnach, an-trócaireach.