وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ
wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).
Анчах та эсир (Мухаммед) вӗсен хушшинче пулнӑ чухне Аллах вӗсене айӑпламӗ. Вӗсем каҫару ыйтнӑ вӑхӑтра Аллах вӗсене те айӑпламӗ.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَّعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُّجِيْرُ الْكٰفِرِيْنَ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ
qul ara'aitum in ahlakaniyallāhu wa mam ma‘iya au raḥimanā, famay yujīrul-kāfirīna min ‘ażābin alīm(in).
Калӑр (Мухаммед): «Эсӗ пӗлетӗн-и, енчен те Аллах мана тата манпа пӗрле пурӑнакансене вӗлерсен е пире ырӑлӑх парсан, (ун чухне эпир райа кӗрӗмӗр), вара кафирсене асаплӑ асапран кам сыхласа хӑварӗ?»