فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Coscì, graçie a-a graçia de Allah, ti (o Muhammad) t'æ stæto gentile verso de loiatri. Se ti agisci duamente e t'æ un cheu sciätou, de seguo se distançian da quelli che t'æ d'in gio. Pe quello, perdonâli e domandâghe o perdono pe loiatri, e consultâli con loiatri inte sta costion. Dapeu, quande t’æ piggiou a deçixon, aloa mette a tò confiansa inte Allah. De fæto, Allah o l’ammia quelli che mettan a seu confiansa inte lê.
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ
lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).
No ti (Mahommed) ti giæ mai o teu sguardo verso i piaxei da vitta che Noi gh’emmo dæto à çerti gruppi de loiatri (increduli), e no stæ triste verso de loiatri e stæ umile verso quelli che creddan.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
Refuâ e seu brutte açioin inte unna (mainea) megio, Noi savemmo megio quello che attribuiscian (à Allah).
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).
e umilliâte verso quelli che creddan che ve van apreuvo.