131
Q.S Ta-Ɣä (20:131)
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.
Ku duɔ̈në nyin tääu në käpath cï ɣok ke gäm akuut kɔ̈k ke keek, (cït mɛn) ë pïïr ë pinynhom, agoku keek them në kë (miɛtpath). Dhëëŋ Nhialicdu ee këpath ku ee tɔ̈ athɛɛr.