Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хақ: Ҡөрьән һәм Хәдис
(Ысын ислам)



Тема - Sejarah Sejarah Di Madinah Peperangan Perang Tabuk Sikap orang munafik dalam perang Tabuk
Аяттарҙы эҙләү һөҙөмтәләре :
Дөйөм аяттар : 15
42
Q.S Әт-Тәүбә (9:42)

لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيْبًا وَّسَفَرًا قَاصِدًا لَّاتَّبَعُوْكَ وَلٰكِنْۢ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُۗ وَسَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَوِ اسْتَطَعْنَا لَخَرَجْنَا مَعَكُمْۚ يُهْلِكُوْنَ اَنْفُسَهُمْۚ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ ࣖ

lau kāna ‘araḍan qarībaw wa safaran qāṣidal lattaba‘ūka wa lākim ba‘udat ‘alaihimusy-syuqqah(tu), wa sayaḥlifūna billāhi lawistaṭa‘nā lakharajnā ma‘akum, yuhlikūna anfusahum, wallāhu ya‘lamu innahum lakāżibūn(a).

Әгәр (һеҙ уларҙы нимә тип атайһығыҙ) еңел льготалар бар һәм сәйәхәт бик алыҫ түгел, улар һис шикһеҙ һеҙҙең артығыҙҙан эйәрәсәк, әммә улар өсөн бик алыҫ кеүек тойола. Улар Аллаһы Тәғәлә менән ант итерҙәр: «Әгәр ҙә беҙҙең мөмкинлектәребеҙ булһа, һис шикһеҙ һеҙҙең менән барасаҡбыҙ». Улар үҙҙәрен һәләк иттеләр һәм Аллаһ уларҙың ысынлап та ялғансы икәнен белде.


44
Q.S Әт-Тәүбә (9:44)

لَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالْمُتَّقِيْنَ

lā yasta'żinukal-lażīna yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim, wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтергәндәр һинән рөхсәт һорамаҫ (ҡушылмаҫҡа) малдары һәм йәндәре менән джиһад ҡылыу өсөн. Тәҡүәлеләрҙе Аллаһ Тәғәлә белә .


45
Q.S Әт-Тәүбә (9:45)

اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ

innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).

Ысынлап та, һинән (Мөхәммәттән) рөхсәт һораясаҡ кешеләр тик Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанмағандар ғына, күңелдәре шикле, шуға күрә улар һәр ваҡыт шикләнеп йөрөй.


46
Q.S Әт-Тәүбә (9:46)

۞ وَلَوْ اَرَادُوا الْخُرُوْجَ لَاَعَدُّوْا لَهٗ عُدَّةً وَّلٰكِنْ كَرِهَ اللّٰهُ انْۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيْلَ اقْعُدُوْا مَعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa lau arādul-khurūja la'a‘addū lahū ‘uddataw wa lākin karihallāhumbi‘āṡahum fa ṡabbaṭahum wa qīlaq‘udū ma‘al-qā‘idīn(a).

Әгәр ҙә улар китергә теләһәләр, был китергә әҙерләнерҙәр ине, әммә Аллаһ уларҙың китеүен оҡшатманы, шуға күрә Ул уларҙың теләктәрен көсһөҙләндерҙе, һәм уларға: «Ҡалғандар менән бергә ҡалығыҙ», — тинеләр.


47
Q.S Әт-Тәүбә (9:47)

لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

Әгәр (улар һеҙҙең менән барһа), улар, һис шикһеҙ, һеҙҙең (көс) арттырмаясаҡ, уның урынына улар тик хаос тыуҙырасаҡ, һәм улар, һис шикһеҙ, һеҙҙең сафтарҙағы бушлыҡтарҙа хаос тыуҙырыу өсөн алға ашығасаҡ (һеҙҙең сафтарҙа); шул уҡ ваҡытта һеҙҙең арала ысынлап та үҙҙәренең (һүҙҙәрен) тыңларға яратҡан кешеләр бар. Аллаһ залимдарҙы белә.


49
Q.S Әт-Тәүбә (9:49)

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

Улар араһында: «Миңә рөхсәт бирегеҙ (һуғышҡа бармаҫҡа) һәм мине (Мөхәммәтте) ғәйбәткә төшөргә рөхсәт итмәгеҙ», – тигән берәү бар ине. Белегеҙ, улар ғәйбәткә төштө. Һәм, ысынлап та, йәһәннәмгә иман килтермәгәндәр ҙә инә.


81
Q.S Әт-Тәүбә (9:81)

فَرِحَ الْمُخَلَّفُوْنَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلٰفَ رَسُوْلِ اللّٰهِ وَكَرِهُوْٓا اَنْ يُّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَالُوْا لَا تَنْفِرُوْا فِى الْحَرِّۗ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ اَشَدُّ حَرًّاۗ لَوْ كَانُوْا يَفْقَهُوْنَ

fariḥal-mukhallafūna bimaq‘adihim khilāfa rasūlillāhi wa karihū ay yujāhidū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wa qālū lā tanfirū fil-ḥarr(i), qul nāru jahannama asyaddu ḥarrā(n), lau kānū yafqahūn(a).

Артта ҡалғандар (һуғышҡа ҡушылмағандар) Аллаһ Рәсүле артынан буш ултырыуҙары менән бәхетле булған. Улар Аллаһ юлында малдары һәм ғүмерҙәре менән көрәшеүҙе нәфрәт иттеләр һәм: «Был эҫелә һуғышҡа сыҡмағыҙ», — тинеләр. (Мөхәммәткә): «Йәһәннәм уты эҫерәк», — тип әйт, әгәр улар белһәләр.


83
Q.S Әт-Тәүбә (9:83)

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

Әгәр ҙә Аллаһ һеҙҙе (Мөхәммәтте) уларҙан бер төркөмгә (монафиҡтарға) ҡайтарһа, улар һеҙҙән сығырға рөхсәт һорай (һуғышҡа), һуңынан әйтегеҙ: "Һин минең менән мәңгелеккә сыға алмайһың һәм минең менән дошман менән көрәшә алмайһың.


86
Q.S Әт-Тәүбә (9:86)

وَاِذَآ اُنْزِلَتْ سُوْرَةٌ اَنْ اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَجَاهِدُوْا مَعَ رَسُوْلِهِ اسْتَأْذَنَكَ اُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوْا ذَرْنَا نَكُنْ مَّعَ الْقٰعِدِيْنَ

wa iżā unzilat sūratun an āminū billāhi wa jāhidū ma‘a rasūlihista'żanaka uluṭ-ṭauli minhum wa qālū żarnā nakum ma‘al-qā‘idīn(a).

Әгәр ҙә монафиҡтарға «Аллаһҡа ышанығыҙ һәм Уның Рәсүле менән һуғышығыҙ» тигән сүрә төшөрөлһә, һис шикһеҙ, улар араһындағы байҙар һәм йоғонтоло кешеләр һеҙҙән рөхсәт һорар ине (һуғышмаҫҡа), һәм улар: «Беҙ ултырғандар менән бергә булайыҡ», — тип әйтерҙәр ине.


87
Q.S Әт-Тәүбә (9:87)

رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālifi wa ṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

Һуғышҡа бармаған кешеләр менән бергә булырға ризалар, ә күңелдәре ябыҡ, шуға аңламайҙар (иман һәм джиһад шатлығын).


90
Q.S Әт-Тәүбә (9:90)

وَجَاۤءَ الْمُعَذِّرُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِيْنَ كَذَبُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗسَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa jā'al-mu‘ażżirūna minal-a‘rābi liyu'żana lahum wa qa‘adal-lażīna każabullāha wa rasūlah(ū), sayuṣībul-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Ә бәҙәүи ғәрәптәре араһында (Пәйғәмбәргә) сәбәптәр килтереп, рөхсәт бирелергә (һуғышҡа бармаҫҡа) килде, ә Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә ялған һөйләгәндәр, өнһөҙ ултырҙы. Киләсәктә улар араһынан кафыр булғандар ғазаплы ғазап кисерәсәк.


93
Q.S Әт-Тәүбә (9:93)

۞ اِنَّمَا السَّبِيْلُ عَلَى الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ وَهُمْ اَغْنِيَاۤءُۚ رَضُوْا بِاَنْ يَّكُوْنُوْا مَعَ الْخَوَالِفِۙ وَطَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۔

innamas-sabīlu ‘alal-lażīna yasta'żinūnaka wa hum agniyā'(u), raḍū bi'ay yakūnū ma‘al-khawālif(i), wa ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim fahum lā ya‘lamūn(a).

Ысынында иһә сәбәп (ғәйеп) һинән рөхсәт (һуғышҡа бармаҫҡа) һорағандарҙа ғына, бай булһалар ҙа. Улар һуғышмаған һәм Аллаһ уларҙың йөрәктәрен бикләгән кешеләр менән бергә булырға риза, шуға күрә улар (ҡылған эштәренең эҙемтәләрен) белмәй.


94
Q.S Әт-Тәүбә (9:94)

يَعْتَذِرُوْنَ اِلَيْكُمْ اِذَا رَجَعْتُمْ اِلَيْهِمْ ۗ قُلْ لَّا تَعْتَذِرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكُمْ قَدْ نَبَّاَنَا اللّٰهُ مِنْ اَخْبَارِكُمْ وَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُوْلُهٗ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

ya‘tażirūna ilaikum iżā raja‘tum ilaihim, qul lā ta‘tażirū lan nu'mina lakum qad nabba'anallāhu min akhbārikum wa sayarallāhu ‘amalakum wa rasūluhū ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

Улар (һуғышта ҡатнашмаған монафиҡтар) һин үҙҙәренә ҡайтҡас, сәбәптәрен һиңә аңлатыр. Әйт (Мөхәммәткә): «Һылтау эҙләмәгеҙ, беҙ һеҙгә ышанмайбыҙ, ысынлап та, Аллаһ беҙгә һеҙҙең хәбәрҙәрегеҙҙе хәбәр итте. Аллаһ һеҙҙең эшегеҙҙе күрер, (нисек теләй) Уның рәсүле, шунан һуң һеҙ бөтә йәшерен һәм ысынбарлыҡты белгән (Аллаһҡа) ҡайтарыласаҡһығыҙ, шунан һуң Ул һеҙгә нимә эшләгәнегеҙҙе хәбәр итер».


95
Q.S Әт-Тәүбә (9:95)

سَيَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ لَكُمْ اِذَا انْقَلَبْتُمْ اِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمْ ۗ اِنَّهُمْ رِجْسٌۙ وَّمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

sayaḥlifūna billāhi lakum iżanqalabtum ilaihim litu‘riḍū ‘anhum, fa a‘riḍū ‘anhum, innahum rijs(un), wa ma'wāhum jahannamu jazā'am bimā kānū yaksibūn(a).

Һеҙ үҙҙәренә әйләнеп ҡайтҡас, улар һеҙгә Аллаһ исеме менән ант итерҙәр, уларҙан ситләшерһегеҙ. Шулай булғас, уларҙан йөҙ сөйөр; сөнки ысынлап та, улар бысраҡ йәндәргә эйә, улар ҡылған эштәре өсөн әжер итеп, йәһәннәм урыны.


96
Q.S Әт-Тәүбә (9:96)

يَحْلِفُوْنَ لَكُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ ۚفَاِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَرْضٰى عَنِ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

yaḥlifūna lakum litarḍau ‘anhum, fa in tarḍau ‘anhum fa innallāha lā yarḍā ‘anil-qaumil-fāsiqīn(a).

Һин уларҙы ҡабул итһен өсөн улар һиңә ант итерҙәр. Әммә һеҙ уларҙы ҡабул итһәгеҙ ҙә, Аллаһ яуыздарҙан риза булмаҫ.