يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ни өсөн һиңә: «Аллаһ юлында бар (һуғышҡа) бар», — тигәндә, һиңә ауырлыҡ тойола, үҙеңдең ҡайҙа ҡалғың килә? Һеҙгә күңеллерәкме?
اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әгәр ҙә һеҙ (һуғышҡа) бармаһағыҙ, Аллаһ, һис шикһеҙ, һеҙҙе ғазаплы ғазап менән язалап, һеҙҙең урынығыҙға икенсе халыҡты ҡуйыр, һәм һеҙ Уға һис бер зыян килтермәҫһегеҙ. Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.
اِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوْبُهُمْ فَهُمْ فِيْ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُوْنَ
innamā yasta'żinukal-lażīna lā yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wartābat qulūbuhum fahum fī raibihim yataraddadūn(a).
Ысынлап та, һинән (Мөхәммәттән) рөхсәт һораясаҡ кешеләр тик Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанмағандар ғына, күңелдәре шикле, шуға күрә улар һәр ваҡыт шикләнеп йөрөй.
وَاٰخَرُوْنَ اعْتَرَفُوْا بِذُنُوْبِهِمْ خَلَطُوْا عَمَلًا صَالِحًا وَّاٰخَرَ سَيِّئًاۗ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa ākharūna‘tarafū biżunūbihim khalaṭū ‘amalan ṣāliḥaw wa ākhara sayyi'ā(n), ‘asallāhu ay yatūba ‘alaihim, innallāha gafūrur raḥīm(un).
Ә (шулай уҡ) башҡа кешеләр ҙә үҙҙәренең гонаһтарын таный, улар яҡшы эште башҡа насар эш менән ҡатыштыра. Аллаһ уларҙың тәүбәләрен ҡабул итер тип ышанам. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!
وَاٰخَرُوْنَ مُرْجَوْنَ لِاَمْرِ اللّٰهِ اِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَاِمَّا يَتُوْبُ عَلَيْهِمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa ākharūna murjaunal li'amrillāhi immā yu‘ażżibuhum wa immā yatūbu ‘alaihim, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
Аллаһ ҡарар иткәнсе туҡтатылған башҡа кешеләр ҙә бар; бәлки Аллаһ Тәғәлә уларҙы язаларға һәм бәлки Аллаһ тәүбәләрен ҡабул итер. Аллаһ бөтә нәмәне белеүсе, хикмәтле.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
һәм ҡалған өс кешегә ҡарай. Ер йөҙө уларға тар булып күренһә лә, ер киң булһа ла, йәндәре лә тар тойһа ла, улар Аллаһтың (ғазапынан) ҡотолоу юҡлығын, тик Уға ғына ҡотолоу мөмкинлеген белһә лә, Аллаһ уларҙы тәүбәләрен ҡабул итте, улар тәүбәләрендә ҡалды. Ысынлап та, Алла тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе, мәрхәмәтле!