117
Q.S Ат-Тавба (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
Үнэндээ Аллах хүнд хэцүү үед нь түүнийг дагасан Бошиглогч, Мухажир болон Ансар нарын гэмшлийг хүлээн авсан бөгөөд тэдний хэсэг бүлэг хүмүүсийн зүрх сэтгэл бараг л эргэж буцсаны дараа Аллах тэдний гэмшлийг хүлээн авсан. Үнэхээр Аллах тэдэнд маш их нигүүлсэнгүй, энэрэнгүй юм.