117
Q.S अत-तव्वा (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
निस्सन्देह, अल्लाहले पैगम्बर, मुहाजिरिन र अन्सारहरूको तौबा स्वीकार गर्नुभयो, जसले कठिन समयमा पैगम्बरको अनुसरण गरे, जब तिनीहरूमध्ये एक समूहको हृदय लगभग विकृत भएको थियो, त्यसपछि अल्लाहले तिनीहरूको तौबा स्वीकार गर्नुभयो। निस्सन्देह, अल्लाह तिनीहरूमाथि अत्यन्तै दयालु र दयालु छ।