117
Q.S At-Tawbah (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
Ax tok, a Allah ma tzaj tk´amo´n t-xtalb´il t-sanjelal Dios, a Muhajirin exttzen a Ansar, aye n-chi b´et t-xnaq´tza´n t-sanjelal Dios toj amb´il nya b´a´n, tej t-xi´ t-xnaq´tza´n ky-k´u´j jun k´loj kye, exttzen a Allah ma tzaj tk´amo´n t-xtalb´il. Ax tok, a Allah nimxix t-xtalb´il, nimxix t-xtalb´il kyi´j,