117
Q.S At-Tawbah bin de du am (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
Fɔ tru, Allah dɔn aksept di ripɛnt fɔ di Prɔfɛt, di Muhajirin ɛn di Ansar, we bin fala di Prɔfɛt insay di tranga tɛm, afta di at fɔ wan grup pan dɛn dɔn lɛf smɔl fɔ tɔn bak, dɔn Allah aksept dɛn ripɛnt. Fɔ tru, Allah na di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman, we gɛt sɔri-at pas ɔl, .