117
Q.S At-Tawbah (9:117)
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
N'ezie, Allah anabatala nchegharị nke Onye Amụma, ndị Muhajirin na ndị Ansar, ndị soro Onye Amụma n'oge ihe isi ike, mgbe obi otu ìgwè mmadụ n'ime ha fọrọ nke nta ka ha laghachi azụ, mgbe ahụ Allah nabatara nchegharị ha. N'ezie, Allah bụ Onye Ọma, Onye Na-emere Ha Ihe Ọma.