۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ
alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).
តើអ្នកមិនបានឃើញពួកពុតត្បុតដែលនិយាយទៅកាន់បងប្អូនដែលមិនជឿរបស់ពួកគេក្នុងចំណោមពួកអ្នកអះលីគីតាបថាៈ ប្រសិនបើពួកអ្នកត្រូវបានបណ្តេញចេញ យើងពិតជានឹងចេញទៅជាមួយពួកអ្នក ហើយយើងមិនគោរពប្រតិបត្តិអ្នកណាម្នាក់ដើម្បីប្រយោជន៍ពួកអ្នកឡើយ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកត្រូវបានប្រយុទ្ធ យើងពិតជានឹងជួយពួកអ្នកមែន។ ហើយអល់ឡោះបានធ្វើជាសាក្សីថា ពួកគេជាអ្នកភូតភរ។
لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ
la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).
ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកគេត្រូវបានបណ្តេញចេញ ពួកពុតត្បុតនឹងមិនចេញមកជាមួយពួកគេទេ ហើយប្រសិនបើពួកគេត្រូវបានប្រយុទ្ធ ពួកគេក៏មិនជួយគាត់ដែរ ហើយទោះបីជាពួកគេជួយគាត់ក៏ដោយ ពួកគេប្រាកដជានឹងងាកចេញ ហើយរត់ថយក្រោយ បន្ទាប់មកពួកគេនឹងមិនទទួលបានជំនួយឡើយ។
لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ពួកអ្នក (មូស្លីម) គួរឱ្យខ្លាចជាងអល់ឡោះទៅទៀត។ នេះគឺដោយសារតែពួកគេជាមនុស្សដែលមិនយល់។