فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ
fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).
Шулай булғас, һеҙ (мөшриктәр) ер йөҙөндә дүрт ай йөрөгөҙ һәм белегеҙ: һеҙ Аллаһты көсһөҙләндерә алмаҫһығыҙ, ысынлап та, Аллаһ кафырҙарҙы кәмһетә.
وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).
Бөйөк хаж көнөндә Аллаһтан һәм Уның рәсүленән кешеләргә фарман (хәбәр): ысынлап та, Аллаһ һәм Уның рәсүле мөшриктәрҙән азат. Һуңынан һеҙ (мөшриктәр) тәүбә итһәгеҙ, был һеҙҙең өсөн хәйерле, әгәр ҙә йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Аллаһты көсһөҙләндерә алмаҫһығыҙ. Һәм кәферҙәргә (уларға) ғазаплы ғазап биреүҙәре хаҡында һөйөнөслө хәбәр еткер.
مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ
mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).
Үҙҙәренең кафырҙар икәнлеген таныһалар ҙа, мөшриктәрҙең Аллаһ мәсетендә гөрләп йәшәүе килешмәй. Уларҙың ғәмәлдәре заяға китә, улар мәңге йәһәннәмдә ҡаласаҡ.
اِنَّمَا يَعْمُرُ مَسٰجِدَ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ وَلَمْ يَخْشَ اِلَّا اللّٰهَ ۗفَعَسٰٓى اُولٰۤىِٕكَ اَنْ يَّكُوْنُوْا مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
innamā ya‘muru masājidallāhi man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāta wa lam yakhsya illallāh(a), fa ‘asā ulā'ika ay yakūnū minal-muhtadīn(a).
Ысынлап та, Аллаһ мәсетендә гөрләп йәшәүселәр — Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтергән, (һаман да) намаҙ уҡыған, зәкәт биргән һәм Аллаһтан башҡа (бер нәмәнән дә) ҡурҡмаған кешеләр генә. Шуға күрә улар ҙа етәкселек алыусылар араһында булыр тип ышанабыҙ.