اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
אז די וואס שווערן געטריישאפט צו דיר (מוחמד), אין פאקט שווערן זיי נאר געטריישאפט צו גאט. גאט'ס האנט איז אויף זייערע הענט, ממילא ווער עס ברעכט א צוזאג, דעמאלט ברעכט ער טאקע זיין אייגענעם (צוזאג); און ווער עס האלט זיין צוזאג צו גאט, וועט ער אים געבן א גרויסע באלוינונג.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
טאַקע, אַלאַה האָט געבענטשט די גלויביגע ווען זיי האָבן געשוואָרן געטריישאַפט צו דיר (מוחמד) אונטערן בוים, ער האָט געוואוסט וואָס איז געווען אין זייערע הערצער, און ער האָט זיי געגעבן שלום און זיי באַלוינט מיט אַ כּמעט זיג.