اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
Һиңә (Мөхәммәткә) бейғәт иткәндәр, ысынында улар Аллаһҡа ғына бейғәт итә, тип. Аллаһтың ҡулы улар ҡулында, шуға күрә кем вәғәҙәне боҙһа, ул үҙенекен боҙа; Аллаһҡа биргән вәғәҙәһен үтәгән кешегә Аллаһ ҙур сауап бирер.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
Ысынлап та, Аллаһ мөьминдәргә бәрәкәт бирҙе, улар һиңә (Мөхәммәткә) ағас аҫтында бейғәт иткәндә, Ул уларҙың күңелдәрендә нимә барлығын белде, шунан һуң уларға тыныслыҡ бирҙе һәм уларҙы яҡын еңеү менән бүләкләне.