اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
هغه کسان چې له تا سره بیعت کوي (محمد صلی الله علیه وسلم)، په حقیقت کې یوازې له الله سره بیعت کوي. د الله لاس د دوی په لاسونو دی، نو څوک چې ژمنه ماتوي، نو په حقیقت کې هغه خپله ژمنه ماتوي؛ او څوک چې له الله سره خپله ژمنه پوره کړي، هغه به هغه ته لوی اجر ورکړي.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
په حقیقت کې، الله تعالی پر مؤمنانو باندې احسان کړی دی کله چې دوی د ونې لاندې له تاسره (محمد صلی الله علیه وسلم) بیعت وکړ، هغه پوه شو چې د دوی په زړونو کې څه دي، نو هغه هغوی ته سکون ورکړ او هغوی ته یې نږدې بریا ورکړه.