Revert to Islam, click here
איסלאם אל-האק: קאָראַן און האַדית
(אמתדיקער איסלאם)



Topic - Sejarah Sejarah Di Madinah Peperangan Perjanjian Hudaibiah Kaum musyrikin mengahalangi pelaksanakan umrah

Verse Search Results :
Total Verses : 9
114
Q.S אַל-באַקאַראַ (2:114)

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

און ווער איז מער אומגערעכט ווי דער מענטש וואָס פֿאַרווערט דעם דערמאָנען פֿון זײַן נאָמען אין די מאָסקוועס פֿון אַלאַה, און פּרוּווט זיי אַראָפּצורײַסן? זיי זענען נישט פּאַסיק אַרײַנצוגיין דאָרט אַחוץ מיט מורא (פֿאַר אַלאַה). זיי וועלן דערנידעריקט ווערן אין דער וועלט און אין יענער וועלט וועלן זיי ליידן שווערע שטראָף.


194
Q.S אַל-באַקאַראַ (2:194)

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

חראם חדשים מיט חראם חדשים, און (קעגן) עפּעס וואָס ווערט רעספּעקטירט גילט (דער געזעץ פון) קיסאַס. דעריבער, ווער עס יז וואָס אַטאַקירט אײַך, אַטאַקירט אים אין פּראָפּאָרציע צו זײַן אַטאַק אויף אײַך. מורא האָט פֿאַר גאָט און ווייסט אַז גאָט איז מיט די וואָס מורא האָבן פֿאַר גאָט.


196
Q.S אַל-באַקאַראַ (2:196)

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

און פֿאַרענדיקט דעם חאַדזש און אומרה למען אַלאַה. אָבער אויב איר זענט אַרומגערינגלט (מיט שונאים), דאַן (שחט) דעם האַדיו וואָס איז לייכט צוטריטלעך, און שערט נישט אייער קאָפּ, איידער דער האַדיו קומט אָן צום אָרט פֿון שחיטה. אויב איינער פֿון אייך איז קראַנק אָדער עס איז אַ פּראָבלעם אין זיין קאָפּ (און ער שערט זיך), דאַן איז ער מחויב צו טאָן פֿידיאַה, דאָס הייסט פֿאַסטן, געבן צדקה אָדער ברענגען אַ קרבן. אויב איר זענט זיכער, דאַן ווער עס טוט די אומרה פֿאַר דעם חאַדזש, ער (מוז שחט) דעם האַדיו וואָס איז לייכט צוטריטלעך. אָבער אויב ער באַקומט עס נישט, דאַן (מוז ער) פֿאַסטן דריי טעג בעת דעם חאַדזש (סעזאָן) און זיבן (טעג) נאָך איר קערט זיך צוריק. דאָס איז אַ סך הכל פֿון צען (טעג). אַזוי אויך, פֿאַר מענטשן וועמענס משפּחות וואוינען נישט לעבן דער גרויסער מאָסקווע. מורא האָט פֿאַר אַלאַה און ווייסט אַז אַלאַה איז זייער שטרענג אין שטראָף.


217
Q.S אַל-באַקאַראַ (2:217)

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

זיי האָבן אייך (מוחמד) געפרעגט וועגן קעמפן אין דעם פארבאטן חודש. זאָג, "קעמפֿן אין יענעם חודש איז אַ גרויסע (זינד). אָבער בלאָקירן (מענטשן) פֿון אַלאַה'ס וועג, אים נישט פאָלגן, (פֿאַרהיטן מענטשן פֿון אַרײַנטרעטן) אין דער גרויסער מאָסק, און פֿאַרטרייבן די מענטשן פֿון איר אַרומיקע געגנט, זענען גרעסערע (זינד) אין די אויגן פֿון אַלאַה. כאָטש פֿאַרלעמונג איז מער גרויזאַם ווי מאָרד. זיי וועלן נישט אויפֿהערן צו קעמפן קעגן אייך ביז איר וועט אָפּטרעטן פֿון אייער רעליגיע, אויב זיי זענען ביכולת. ווער עס יז צווישן אייך וואָס אָפּטרעט פֿון זײַן רעליגיע, און דערנאָך שטאַרבט ער אין אומגלויבן, דעמאָלט זענען זייערע מעשים אומזיסט אין דער וועלט און אין דער וועלט וואָס וועט זײַן, און זיי זענען די איינוואוינער פֿון גיהנום, זיי וועלן דאָרט בלייבן אויף אייביק."


2
Q.S אַל-מיידע (5:2)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

אָ איר וואָס גלייבט! פֿאַרלעצט נישט די הייליקע פּרינציפּן פֿון אַלאַה, און פֿאַרלעצט נישט די חראַם חדשים, שטערט נישט די האַדיו (קרבן חיות) און קאַלעיד (געמאַרקירטע קרבן חיות), און שטערט נישט די מענטשן וואָס באַזוכן דעם בײַטהאַראַם; זיי זוכן די חן און פאַרגעניגן פֿון זייער האַר. אָבער אויב איר האָט פֿאַרענדיקט איהראַם, מעגט איר יאָגן. לאָזט נישט (אייער) האַס צו אַ פֿאָלק, ווײַל זיי פֿאַרהיטן אײַך פֿון פֿאַרלאָזן די הייליקע מאָסקווע, אײַך אָנמוטיקן צו גיין איבער אײַערע גרענעצן (צו זיי). און העלפֿן אײַך אין (טאָן) גערעכטיקייט און פֿרומקייט, און העלפֿן אײַך נישט אין באַגיין זינד און פֿײַנטשאַפֿט. האָט מורא פֿאַר אַלאַה, טאַקע, אַלאַה איז זייער שטרענג אין שטראָף.


25
Q.S אַל-האַדזש (22:25)

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

טאַקע, די וואָס נישט גלויבן און וואָס שטערן (מענטשן) פֿון דעם וועג פֿון אַלאַה און פֿון דער הייליקער מאָסקווע וואָס מיר האָבן געמאַכט אָפֿן פֿאַר אַלע מענטשן, צי זיי וואוינען דאָרט אָדער די וואָס קומען פֿון דרויסן און ווער עס יז וואָס וויל טאָן שלעכטס אויף אַן אומרעכטן אופֿן דאָרט, מיר וועלן זיי זיכער מאַכן ליידן אַ ווייטיקלעכע שטראָף.


24
Q.S אַל-פֿאַט (48:24)

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

און ער איז דער וואָס האָט צוריקגעהאַלטן זייערע הענט פון (פאַרניכטן) דיר און דיינע הענט פון (פאַרניכטן) זיי אין מיטן מעקאַ נאָכדעם וואָס ער האָט דיר געגעבן אַ נצחון איבער זיי. און אַלאַה איז אַל-זעער פון וואָס דו טוסט.


25
Q.S אַל-פֿאַט (48:25)

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

זיי זענען די נישט-גלייבנדיקע וואָס פאַרהיטן אייך (אַרייַנקומען) אין דער גרויסער מאָסק און פאַרהיטן די קרבנות פון דערגרייכן זייער (שחיטה) אָרט. און ווען נישט פֿאַר דעם פאַקט אַז עס זענען עטלעכע גלויבנדיקע, מענער און פרויען וועמען איר קענט נישט, וואָלט איר זיכער געהרגעט די וואָס מאַכן איר צרות אָן איר באַמערקן עס. ווייַל אַלאַה וויל אַרייַננעמען וועמען ער וויל אין זיין רחמנות. אויב זיי וואָלטן געווען אפגעטיילט, וואָלטן מיר זיכער באַשטראָפט די וואָס נישט גלויבן צווישן זיי מיט אַ ווייטיקדיקער שטראָף.


26
Q.S אַל-פֿאַט (48:26)

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

ווען די נישט-גלויבער האבן אריינגעברענגט גאווה אין זייערע הערצער (די גאווה פון אומוויסנקייט), האט אללא אראפגעשיקט רואיגקייט אויף זיין שליח און אויף די גלויביגע, און זיי געמאכט עס פארפליכטעט צו פאלגן דעם ווארט פון פרומקייט, און זיי זענען מער געווען ווערט דערפון און ווערט דערפון. און אללא איז אל-וויסנדיק פון אלע זאכן.