وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا
wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).
Ишәгәалашәыршәа, агәыҩбацәеи згәы чмазаҩыз ауааи, Аллаҳи иԥааимбари ҳзықәдыргәыӷыз мцҳәарак акәын ҳәа анырҳәоз.
وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا
wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).
Урҭ рҟынтә гәыԥҩык: «Уа, Иасриб (Медина) ауаа, шәара шәзы ҭыԥ ыҟам, шәхынҳәы!» Урҭ рҟынтә шьоукы Аԥааимбар иҟынтә азин рҳәеит, ҳаҩнқәа аартуп, ахьчаҩцәа ыҟаӡам ҳәа. Аҩнқәа аартымзаргьы, еибарыҩырц рҭахын.
وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا
wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).
Иҵабыргыҵәҟьаны, урҭ уаанӡа Аллаҳ ажәа ирҭеит, шьҭахьҟа ишымгьежьуа ала. Аллаҳи иареи ирыбжьарҵаз аиқәшаҳаҭрагьы аҭакԥхықәра иақәшәоит.
۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ
qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).
Ҳәарада, Аллаҳ идыруеит шәара шәыбжьара игылоугьы, зашьцәа шәҳацныҟәа ҳәа зҳәогьы. Аха урҭ аибашьрахь иааит аамҭа кьаҿк ала,