هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا
hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).
coby pytać sprawiedliwych ô jejich sprawiedliwość. Zapewnio mōcno sztrofa dlo niywierzōncych.
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
ôni sōm śmiertelni wobec ciebie. Kej strach (niybezpieczyństwo) przichodzi, widzisz, jak patrzōm na ciebie z ôdwrōcōnymi ôczami jak ludzie, kerzi ôdmrożajōm, bo zamierzajōm umrzić, a kedy strach zniknie, klōnōm ciebie ôstrzimi jynzykami, w czasie kej sōm skupiōni w robiyniu dobra. Ci, kerzi niy wierzōm, to Allah pociepuje jejich czyny. I to je łacne dlo Allaha.