25
Q.S At-Tawbah (9:25)
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Sha mimi yô, Allah wase ne (mbananjighjigh) ken ityav kpishi, man (umbur nen) Ityav mbi Hunayn, zum u ior enev kpishi yange ve na ne iyolgengese, kpa (ingyeegh vev ki vesen) ki wase ne ga cii, man tar u vesen ne lu inja er u cir ne yô, nahan ne hide ijime ne yevese helter-skelter.