25
Q.S Ат-Тавба (9:25)
لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
Үнэндээ Аллах та нарт (итгэгчид) олон тулааны талбарт тусалсан бөгөөд Хунайн тулалдааныг (санаарай), тэр үед та нарын олон тооны хүмүүс та нарыг бахархуулсан боловч (тэдний олон тооны хүмүүс) та нарт огтхон ч тус болоогүй бөгөөд уудам газар нутаг та нарт давчуу мэт санагдаж, та нар буцаж зугтсан.