وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ
wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).
او تاسو د مرګ (شهادت) تمه لرله مخکې له دې چې ورسره مخ شئ، نو (اوس) تاسو هغه ولید او تاسو یې شاهدان یاست.
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(یاد کړئ) کله چې تاسو منډې وهلې او چا ته مو نه کتل، پداسې حال کې چې رسول (محمد) چې ستاسو د نورو (ملګرو) په منځ کې و، تاسو ته (هغه ډله چې تښتېدلې وه) غږ وکړ، نو الله تاسو ته په بل پسې غم درکړ، ترڅو تاسو (نور) د هغه څه لپاره غمجن نه شئ چې له تاسو څخه تښتیدلي او په هغه څه چې تاسو ته رسیدلي دي، او الله د هغه څه څخه خبر دی چې تاسو یې کوئ.