وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ
wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).
अनि तिमीहरू मृत्यु (शहीद) भेट्नुभन्दा पहिले नै त्यसको आशा गरिरहेका थियौ; त्यसैले (अहिले) तिमीहरूले त्यसलाई देखेका छौ र तिमीहरू साक्षी छौ।
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(स्मरण गर) जब तिमीहरू भागिरहेका थियौ र कसैलाई पनि हेरिरहेका थिएनौ, जबकि तिमीहरूका अन्य (मित्रहरू) मध्येका रसूल (मुहम्मद) ले तिमीहरूलाई (भाग्ने समूहलाई) बोलाए, तब अल्लाहले तिमीहरूलाई एकपछि अर्को दुःख दिए, ताकि तिमीहरूले आफूबाट छुटेका कुराहरू र आफूमाथि आइपरेका कुराहरूको लागि शोक नगर। र अल्लाह तिमीहरूले गर्ने कामहरूबाट जानकार छन्।