مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
एक नबी रै वास्तै धरती माथै आपरा दुश्मनां नै अपंग बणाबा सूं पैली कैदी राखणो उचित कोनी होसी। थै सांसारिक सम्पति री इच्छा राखो हो जदकै अल्लाह थारै वास्तै परलोक रै मांय (इनाम) री इच्छा राखै है। अल्लाह सर्वशक्तिमान अर सर्वशक्तिमान है।
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
जे अल्लाह री तरफ सूं कोई पैली कोई फरमान नीं होतो तो थनै (फिरौती) लेबा रै कारण घणी यातना रो सामनो करणो पड़तो।
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
हे पैगम्बर (मुहम्मद)! आपरै हाथां मांय युद्ध कैदियां नै कैवो, "अगर अल्लाह नै ठाह हो कै थारै हिवड़ै मांय भलाई है तो वो थानै थारै सूं छीन ली गई चीजां सूं बेसी कीं और कीं दे देला अर वो थानै माफ कर देला।" अल्लाह माफ करण आळो है अर घणो दयालु है।