مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Naiporãmoʼãi peteĩ proféta oreko prisionéro ikatu mboyve oinvalida iñenemigokuérape ko yvy ape ári. Peẽ peipota umi mba’e ko yvy arigua Allah oipota aja (recompensa) pe tekove rire (peẽme ĝuarã). Allah ha’e opa mba’e ipu’akapáva, opa mba’e iñarandu.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Ndaipóririre peteĩ decreto mboyvegua Allah-gui, reñembotavyva’erãmo’ã peteĩ jehasa’asy tuicháva reheve pe (rescate) rejagarra haguére.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
¡Oh Profeta (Muhammad)! Ere umi ñorairõhárape oĩva nde pópe: “Allah oikuaárire oĩha mba’eporã pene korasõme, katuete ome’ẽta peẽme peteĩ mba’e iporãvéva ojeipe’ava’ekuégui pendehegui ha peneperdonáta”. Allah ha’e Perdonador, Poriahuverekovéva.