مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Efeŋ nɔ ni sa akɛ gbalɔ ko baaná gboklɛfoi dani enyɛ egbɔjɔ ehenyɛlɔi ni yɔɔ shikpɔŋ lɛ nɔ lɛ. Osumɔɔ je lɛŋ nibii yɛ be mli ni Allah sumɔɔ (nyɔmɔwoo) yɛ gbele sɛɛ shihilɛ mli (kɛha bo). Allah ji mɔ ni he wa, nilelɔ.
لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Eji mla ko bɛ ni jɛ Allah ŋɔɔ tsutsu kulɛ, piŋmɔ kpele baatswa bo yɛ (kpɔmɔ nɔ) ni oŋɔ lɛ hewɔ.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
O Gbalɔ (Muhammad)! Kɛɛmɔ ta mli gboklɛfoi ni yɔɔ nyɛdɛŋ lɛ akɛ, "Kɛ́ Allah le akɛ kpakpafeemɔ yɛ nyɛtsuii amli lɛ, no lɛ, ebaaha nyɛ nɔ ko ni hi fe nɔ ni ajie kɛjɛ nyɛdɛŋ lɛ ni ekɛbaake nyɛ." Allah ji mɔ ni kɛ eshai keɔ, mɔ ni naa mɔbɔ fe fɛɛ.