يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
A Allah ma tzaj tq´o´n kyeye ti´j ky-erencia ky-k´wale: aju ky-xel jun q´a junx ta´ye tuk´e ky-xel kab´e tme´jel. Qa kykyaqil txinqe, mas te kab´e, atzun ky-paj kab´e t-xe´chil ky-tx´otx´. Qa noq jun tme´jel at, atzun n-chi tzaj tk´amo´n tmij. Ex kye mamb´aj, teyile junjun kye n-chi tzaj tk´amo´n jun t-xaq tqaqin ti´j ky-tx´otx´, qa at ky-k´wale. Qa mya at tk´wal extzen aye tatey noq o´kx n-chi ky-k´amo´n ky-tx´otx´, atzun ttxu´ n-chi tzaj q´o´n jun t-xe´chil. Qa at junjun t-tzike, atzun ttxu´ n-tzaj tk´amo´n jun t-xaq. (Aye t-xilen lu) t-xe´l (b´inchb´en) t-xim mo (exttzen t-xel) t-k´as. (Tiʼj) qe tmana ex qe tkʼwaʼla, mintiʼ bʼiʼn tuʼna alkye mas jaku tzʼonin tiʼja. Atzun t-xilen Allah. Ax tok, a Allah at tkyaqil t-xnaq´tzb´il, tkyaqil tnab´l.