يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
Alla yamirii on ko fayti e ndonu ɓiɓɓe mon: geɗal ɓiɗɗo gorko ina foti e geɗal ɓiɓɓe rewɓe ɗiɗo. So tawii ko kamɓe fof ɓiɓɓe rewɓe, ko ɓuri ɗiɗo, ndeen geɗal maɓɓe ko tataɓe ɗiɗi e jawdi ndii. So ɓiɗɗo debbo gooto tan, ndeen feccere heɓat. Kadi wonande jibnaaɓe ɓee, gooto e maɓɓe fof ina heɓa feccere e jawdi ndii, so tawii ina jogii ɓiɓɓe. So tawii o alaa ɓiɗɗo, jibnaaɓe makko ndoni tan, yumma makko heɓat tataɓal. So tawii o jogii ko miñiraaɓe, ndeen yumma makko heɓata ko go’o e jeegom. (Ɗee pecce ko) caggal (timminde) wasiya makko walla (e yoɓde) ñamaande makko. (Ko fayti e) jibnaaɓe maa e ɓiɓɓe maa, a anndaa hol heen ɓurɗo ma nafoore. Ko ɗum woni kuulal Alla. E goonga Alla ko ganndo, ko annduɗo.