۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Be nga be wunman ndɛ’n i wlɛ klɔ sran’m be afiɛn’n, bé sé kɛ: “?Ngue yɛ ɔ yoli maan be (Muslim’m be) be kacili qibla nga laa be (orienté) be su’n niɔn?” Se (Muhammad) kɛ: "Alaah ti wia afiliɛ lɔ nin wia atɔliɛ lɔ liɛ, ɔ kle sran ng'ɔ klo'n atin trele'n su."
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
Yɛ i wafa kunngba'n, E yoli amun (Musulman mun) "sran nga be o afiɛn'n" naan amun a yo sran (sa) be lalofuɛ, naan sran ng'ɔ sunmɛnnin i'n (Muhammad) w'a yo amun (sa) be lalofuɛ. E yolimɛn i qibla nga amun (laa’n) amun kpɛli amun sin’n, sanngɛ naan y’a si sran ng’ɔ su Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n su’n, ɔ nin sran ng’ɔ kpɛ i sin’n. Nanwlɛ, (Qibla’n i sin sinlɛ’n) ti kekle kpa, saan be nga Allah kleli be atin’n. Yɛ Allah su saciman amun Ɲanmiɛn sulafilɛ’n. Nanwlɛ, Allah ti aklunyefuɛ dan, ɔ si sran’m be aunnvuɛ dan.
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
E wun ɔ ɲrun’n (Muhammad) blɛ sunman nun’n, ɔ nian ɲanmiɛn su lɔ, ɔ maan é káci wɔ Qibla nga a klo’n su. Ɔ maan, kpɛ ɔ ɲrun’n nian Mosque Grande’n su. Yɛ lika kwlaa nga amun o’n, amun kpɛ amun ɲrun lɔ. Yɛ nanwlɛ, be nga be mannin be Fluwa’n (Torah nin Jasin fɛ’n) be si kɛ (Qibla’n i falɛ’n) yɛle ndɛ nanwlɛ ng’ɔ fin be Min’n. Yɛ like nga be yo’n, Allah simɛn i.
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).
Yɛ lika kwlaa nga amun (Muhammad) amun fin lɔ’n, amun kpɛ amun ɲrun Mosque Grande’n i wun lɔ. Yɛ lika kwlaa nga amun o’n, amun kpɛ amun ɲrun lɔ, naan like fi w’a tranman klɔ sran’m be su (kɛ be tanndan amun ɲrun), saan sa tɛ yofuɛ nga be o be nun’n. Nán amun sro be, sanngɛ amun sro min naan m’an wie min suyralɛ’n i nuan, naan m’an kle amun atin.