اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Ҳәарада, амцтә жәабжьқәа ныҟәызгогьы шәара шәгәыԥ иаҵанакуеит. Ажәабжь шәара шәзы ицәгьоуп ҳәа шәгәы иаанамган, шәара шәзы ибзиоуп. Урҭ доусы иҟарҵаз агәнаҳарақәа рзы аҭакԥхықәра иоуеит. Урҭ рахьтә (иҟаиҵаз агәнаҳақәа) еиҳаны зхәҭаа здызкыло, агәаҟра ду иоуеит.
لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ
lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).
Избан ахаҵаҩцәеи ахаҵаҩцәеи рхы гәыкала изрызхәыцӡом, амц жәабжь аншәаҳауа, насгьы: «Ари амц иашаҵәҟьоуп» ҳәа анышәҳәо.
لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ
lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).
Избан урҭ (ахара здырҵоз) ԥшьҩык ашаҳаҭцәа рыцны измааз? Урҭ ашаҳаҭцәа ахьаарымгаз азы, Аллаҳ иҿаԥхьа урҭ амцҳәаҩцәа роуп.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Адунеи аҟынгьы, нарцәгьы Аллаҳ илыԥхақәеи игәшаҭареи шәымамызҭгьы, абри атәы шәахьцәажәоз азы, хымԥада, гәаҟра дуӡӡак шәзықәшәон.
اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ
iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).
Ишәгәалашәыршәа, ажәала амцтә жәабжьқәа аншәоу, маҷкгьы ишәзымдыруаз шәҿыла ианышәҳәоз, Аллаҳ иҿаԥхьа уи ус дуны ишыҟазгьы, уи ҵакыданы ишәыԥхьаӡоз.
وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).
Уара иуҳәо ануаҳауа, изумҳәои: "Ҳара абри атәы ҳалацәажәар иахәҭам. Ҳаҭыр ду уқәзааит, ари амц дууп".