اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ
al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).
(یعنی) کسانیکه بعد از دریافت زخم ها (در جنگ احد) (از اوامر) الله و رسول اطاعت کردند. کسانی که کارهای نیک انجام میدهند و در میان آنان پرهیزگار هستند، پاداش بزرگی میگیرند.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(یعنی) کسانی (که از خدا و رسول اطاعت می کنند) که وقتی کسی به او گفت: «مردم (قریش) برای حمله به تو لشکر جمع کرده اند، پس از آنها بترس، ظاهراً (کلمات) ایمان آنها را (قوت) افزایش داد و آنها پاسخ دادند: "خداوند برای ما کافی است (تا یاور باشد) و او بهترین محافظ است".
فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ
fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).
پس با نعمت و فضل (بزرگ) از جانب الله بازگشتند، بلای نخوردند و رضایت الله را دنبال کردند. خداوند لطف بزرگ دارد.