اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
དོན་དངོས་ཐོག རང་ཉིད་ལ་དབང་བསྒྱུར་གྱི་གནས་སྟངས་འོག་ལྷ་མོ་ཚོས་ཚེ་སྲོག་འཕྲོག་མཁན་དེ་དག་ལ་ཁོང་ཚོས་(ལྷ་མོ་ཚོས་) "ཁྱེད་རང་གང་འདྲ་ཡོད་དམ་" ཞེས་དྲིས་པ་རེད། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ང་ཚོ་ནི་འཛམ་གླིང་སྟེང་གི་བཙན་གནོན་འོག་ཡོད་པའི་མི་རིགས་(མེ་ཀ་)ཡིན།" ཁོང་ཚོས་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་)"ཨ་ལཱ་ཧའི་འཛམ་གླིང་འདི་རྒྱ་ཆེ་བ་མིན་པས་ཁྱེད་ཚོས་དེའི་སྟེང་དུ་གནས་སྤོ་བྱེད་ཐུབ་པ་མ་རེད་དམ།" དེར་བརྟེན་མི་དེ་དག་དམྱལ་བ་ནང་དུ་ཡོད། དེ་(ཇ་ཧ་ནམ་)ནི་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་སའི་ས་ཆ་སྡུག་ཤོས་དེ་རེད།
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ལ་གནས་སྤོ་བྱེད་ན། ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་འདིའི་སྟེང་དུ་གནས་སྤོ་བྱེད་སའི་ས་ཆ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་(འཚོ་བའི་)མང་པོ་རྙེད་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་གནས་སྤོ་བྱེད་པའི་བསམ་ཚུལ་གྱིས་ཁོ་རང་གི་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།