اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
Tatsächlech, déi, deenen hiert Liewe vun Engelen an engem Zoustand vun Tyrannei géint sech selwer ewechgeholl gouf, hunn si (d'Engelen) gefrot: "Wéi geet et iech?" Si hunn geäntwert: "Mir sinn dat ënnerdréckt Vollek op der Äerd (Mekka)." Si (d'Engelen) hunn gefrot: "Ass d'Äerd vun Allah net wäit, sou datt Dir drop emigréiere kënnt?" Also sinn déi Leit an der Hell, an dat (Jahanam) ass dee schlëmmste Plaz fir zréckzekommen,
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
A wien och ëmmer op de Wee vun Allah emigréiert, dee wäert op dëser Äerd sécherlech e grousse Plaz fir d'Emigratioun a vill (Gléck) fannen. Wien och ëmmer säin Haus verléisst mat der Absicht fir Allah a säi Gesandte ze emigréieren, an dann den Doud trëfft hien (ier hien säin Zil erreecht), dann ass seng Belounung wierklech bei Allah festgeluecht. An Allah ass verzeihend, am barmhäerzegsten.