اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
सचमुच, जेकर जान स्वर्गदूत अपना खिलाफ अत्याचार के हालत में छीन लेले रहले, उ लोग (फरिश्ता) पूछले कि, "रउआ कईसन बानी?" उ लोग जवाब देले, "हमनी के धरती (मक्का) प अत्याचारी लोग हई।" उ लोग (फरिश्ता) पूछले कि, "का अल्लाह के धरती चौड़ा नईखे, ताकि आप ओकरा प प्रवास (इधर-उधर) क सकीले?" त ऊ लोग नरक में बा, आ ऊ (जहानम) वापसी खातिर सबसे खराब जगह बा,
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
आ जे भी अल्लाह के राह में प्रवास करी, ओकरा एह धरती पर प्रवास खातिर एगो चौड़ा जगह जरूर मिली आ बहुत सारा (जीविका)। जे केहू अल्लाह आ उनकर रसूलुल्लाह के खातिर प्रवास करे के इरादा से अपना घर से निकल जाला, फिर ओकरा पर मौत हो जाला (अपना मंजिल तक पहुंचे से पहिले), फिर सचमुच, ओकर इनाम अल्लाह के लगे स्थापित हो गईल बा। आ अल्लाह क्षमाशील, दयालु हवें।